Nirea, nirea, nirea... pentsatzen, esaten eta egiten dute askok. Bai gauza gogaikarria! San Jeronimok dioenez: “benetan, idatzita dagoena: bekatuei aitzakiak bilatzeko (Sal CXL, 4), jende horiengan hauxe betetzen dela: harrokeriari alferkeria eta arduragabekeria eransten zaiela”²¹.

Harrokeria da nirea, nirea, nirea hori beti jokatzen ari dena... Gizakia antzu bihurtzen duen grina txar bat, Jainkoaren zerbitzuan lan egiteko gogo bizia ezabatzen duena, eta denbora alferrik galtzera eramaten. Ez galdu zure eraginkortasuna eta desegin ezazu, ordea, zure burukoikeria. Zure bizitza zuretzat? Zure bizitza Jainkoarentzat, gizaki guztien onerako, Jaunarenganako maitasunez. Atera ezazu lurpetik talentu hori! Emankor bihur ezazu: eta pozez beterik konturatuko zara, naturaz gaindiko enpresa honetan ez diola axola emaitza ez bada gizakiek mirets dezaketen gauza zoragarri bat. Izan ere, garen eta dugun guztia ematea, talentuak etekina eman dezala eta beti fruitu onak ematen saiatzea da gauzarik garrantzitsuena.

Jainkoak, beharbada, beste urte bat ematen digu bere zerbitzuan egoteko. Ez bostetan edo bitan pentsa. Begira iezaiozu honi bakarrik: hasi dugun honi: eskaini egin behar dugu, ez lurperatu! Hori izan behar da gure erabakia.