Batzuetan, gauza guztiak uste ez bezala ateratzen zaizkigunean, berez hauxe etortzen zaigu ahora: Jauna, dena hondoratzen zait, dena, dena…! Zuzentzeko ordua heldu da: nik, zurekin, aurrera egingo dut ziur, Zu sendotasuna bera baitzara: quia tu es, Deus, fortitudo mea¹⁶.

Eginkizunen erdian, begiak Zerura etengabe altxatzen saia zaitezela eskatu dizut, Jainkoak etengabe luzatzen digun esku indartsu hori hartzera bultzatzen baikaitu itxaropenak, naturaz gaindiko ikuspegia gal ez dezagun; baita grinak altxatzen direnean eta eraso egiten digutenean ere, geure Niaren eremu ziztrinaren barruan oinperatzeko, edo –ume harropuzkeriaz– unibertsoaren erdigune sentitzen garenean. Ni benetan uste honetan bizi naiz: gora begiratu gabe, Jesusik gabe, inoiz ez dudala ezer lortuko; eta badakit neure burua gainditzeko eta borroka irabazteko, oihu hura errepikatzetik datorrela: dena dezaket indartzen nauen Harengan¹⁷, Jainkoak egindako agintza ziurra jasotzen duena: ez dituela bere seme-alabak utziko, hauek ez badute uzten.