Apostoluen Eginetan zoratzen nauen gertaera bat kontatzen da, adibide argi bat jasotzen baitu, gaur egungoa beti: Denak apostoluen irakaspenak entzuteari eta elkarte-bizitzari emanak bizi ziren, ogi zatitzea eta otoitza elkarrekin egiten zituztelarik¹¹. Behin eta berriz azaltzen da ohar hau Kristoren lehen jarraitzaileen bizitzaren kontakizunean: Guztiek bihotz batez otoitzari emanak bizi ziren¹². Eta egia ausarki predikatzeagatik Pedro atxilotu dutenean, otoitz egitea erabakitzen dute. Eliz elkartea otoitzean ari zen etengabe haren alde¹³.

Otoitza zen orduan, orain bezala, arma bakarra, barne-bizitzako borroketan garaile ateratzeko baliabiderik boteretsuena: Zuetako norbait triste dagoela? Egin dezala otoitz¹⁴. Eta San Paulok laburbilduz: Egin otoitz aspergabe¹⁵, ez zaitezte inoiz otoitz egiteaz aspertu.