Hala ere, gerta ohi da ere, batzuek –onak dira, onberak– gure fedearen ideal ederra zabaltzeko asmoa dutela dioten bitartean, eguneroko lanean, arinki, ardura gabe jarduten konformatzen direla: txoriburu hutsak dirudite. Ahoz kristau diren halakoekin topo egiten badugu, xamurki eta argi hitz eginez lagundu behar diegu; eta beharrez gero, ebanjelioko erremedio hura erabili, anaiarteko zentzarazpena: inor gaizki egiten aurkituko bazenute ere, zentza ezazue horrelakoa samurkiro; bakoitzak bere buruari begira diezaiola, zu zeu ere tentaldian aurki baitzintezke. Eraman itzazue elkarren artean zuen zamak eta horrela beteko duzue Kristoren legea²². Eta haien kristau aitortzaz gainera beste arrazoien batzuk biltzen badira: adin, esperientzia edo erantzukizun handiagoa, orduan, are eta arrazoi handiago dugu hitz egiteko; haien erantzuna bilatu behar dugu, pisu handiagokoak izan daitezen beren laneko bizitzan; aita on, maisu bezala, lotsarazi gabe, bideratu behar ditugu.

San Pauloren jarduera poliki gogoratzeak asko eragiten digu: ongi aski dakizue nola jokatu behar duzuen gure ereduari jarraitzeko: ez ginen zuen artean zabarkerian bizi izan, ez genuen inoren kontura jan geure ogia; aitzitik, gau eta egun lanean nekatu ginen zuetako inorentzat zama ez izateko… beraz, zuekin egon ginenean, arau hau eman genizuen: lanik egin nahi ez duenak, ez dezala jan²³.