Hausnar dezagun Gure Amari buruz entzun dugun guztia, otoitzaldi baketsu eta lasai batean. Eta arrasto gisa geratuko zaigu ariman bilduma hori, zalantzarik gabe Harengana joateko, batez ere beste euskarririk ez dugunean. Ez ote da hau, gure aldetik, norberaren probetxua bilatzea? Bai, hala da. Baina, ez al dakite amek haurrak interesatu samarrak garela normalean eta askotan azken irtenbide bezala zuzentzen garela beraiengana? Badakite eta ez zaie axola: horregatik dira amak eta bere maitasun eskuzabalak –gure ustezko berekoikerian– gure seme-alaben maitasuna eta gure konfiantza osoa antzematen dute.

Ez nuke nahi –ez niretzat, ez zuentzat– gure Mariarenganako jaiera halako dei larri hauetara mugatuta izatea. Hala ere, uste dut ez gaituela umildu behar, noizbait gertatzen bazaigu. Amek ez dituzte zenbatzen beren seme-alaben maitasun adierazgarriak; ez dute ikuspegi zikoitzez pisatzen ezta neurtzen. Maitasun froga txiki bat, ezti gisa ahogozatzen dute, eta jasotzen dutena baino askoz gehiago emanez iraultzen dira. Horrela egiten badute lurreko ama onek, pentsa ezazue zer itxaron dezakegun Gure Ama Santa Mariarengandik.